ค้นหาคำศัพท์แบบเร่งด่วน


 

  • ความหมายของคำว่า ' ขี้ '

    ขี้   หมายถึง ก. กิริยาที่ถ่ายกากอาหารออกทางทวารหนัก, ถ่ายอุจจาระ,ราชาศัพท์ว่า ลงพระบังคนหนัก. น. กากอาหารที่ร่างกายไม่ต้องการแล้วขับถ่ายออกทางทวารหนัก, อุจจาระ, สิ่งที่ร่างกายขับถ่ายออกมาเกรอะกรังอยู่ เช่นขี้ไคล ขี้รังแค ขี้หูขี้ตา, โดยปริยายหมายความถึงสิ่งที่ไม่ต้องการ เช่น ขี้ตะกั่ว,เศษหรือกากที่ออกมาจากสิ่งนั้น ๆ เช่น ขี้กบ ขี้เลื่อย. ว.ใช้ประกอบหน้าคําที่แสดงความหมายในทางที่ไม่ดี เช่นขี้เกียจ ขี้เหนียว, หรือมักเป็นเช่นนั้น เช่น ขี้หัวเราะ ขี้ขอ.

advertisement

 

คำที่ใกล้เคียงกัน

  • ขี้กบ

    น. เศษไม้ที่ออกมาด้วยการไสกบ.

  • ขี้กระทาเกลือ, ขี้ทา

    น. ขี้เกลืออันตกกระฉาบทาไปตามพื้นดินหรือพื้นที่มีเกลือแห้งเกรอะอยู่เป็นกระ.

  • ขี้กระทาเกลือ, ขี้ทา

    น. ขี้เกลืออันตกกระฉาบทาไปตามพื้นดินหรือพื้นที่มีเกลือแห้งเกรอะอยู่เป็นกระ.

  • ขี้กลาก

    น. ชื่อโรคผิวหนังอย่างหนึ่ง มีหลายชนิด เกิดจากเชื้อราขึ้นเป็นวงมีอาการคัน, กลาก ก็ว่า.

  • ขี้ก้อนใหญ่ให้เด็กเห็น

    (สํา) ก. ทําสิ่งที่ไม่สมควรให้ผู้น้อยเห็น.

  • ขี้กะโล้โท้

    (ปาก) ว. ไม่ดี, ไม่มีคุณภาพ, เอาเรื่องเอาราวไม่ได้.

  • ขี้ก้าง ๑

    น. ขี้ดีบุกที่ถลุงแล้วเอาไปถลุงอีก. ว. ผอมจนเห็นซี่โครงเป็นซี่ ๆ,ผอมเนื้อน้อย.

 


พจนานุกรมไทย-ไทย ออนไลน์

จุดประสงค์ของเว็บ เพื่อสนับสนุนการใช้ภาษาไทยให้ถูกต้องตามความหมายของแต่ละคำ ขอบคุณข้อมูลจาก พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒